................................ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ!!!

~

............................................."Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"
.* κιτρινισμένες λιθο-γραφίες * για τον Άνθρωπο και τις αξίες που χάνονται στην εποχή μας...


Μετάφραση // Translate

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

ΕΑΚΠ ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ αδιαφορία και ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης που με την διεύρυνση της πολιτικής των προηγούμενων, αφήνει το πυροσβεστικό προσωπικό εκτεθειμένο στους κινδύνους των επιχειρησιακών συμβάντων, την πυρασφάλεια των δασικών οικοσυστημάτων σε τραγική κατάσταση, λόγω της συνεχόμενης υποχρηματοδότησης




Αθήνα 14 Ιουλίου 2017
Δ Ε Λ Τ Ι Ο  Τ Υ Π Ο Υ

Η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο Ζευγολατιό Κορινθίας κατά την οποία τραυματίστηκαν τέσσερεις συνάδελφοι μας εκ των οποίων ο ένας δόκιμος Ανθ/γος που νοσηλεύεται στο 251-ΓΝΑ σε πολύ σοβαρή κατάσταση, καταδεικνύει την αδιαφορία και τις ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης που με την διεύρυνση της πολιτικής των προηγούμενων, αφήνει το πυροσβεστικό προσωπικό εκτεθειμένο στους κινδύνους των επιχειρησιακών συμβάντων, την πυρασφάλεια των δασικών οικοσυστημάτων σε τραγική κατάσταση, λόγω της συνεχόμενης υποχρηματοδότησης. 
Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την κυβέρνηση διότι, ενώ τα προβλήματα μας απορρέουν από την πολιτικής της και έχουν άμεσες συνέπειες στους πυροσβέστες, στις οικογένειές τους και στο λαό, όχι μόνο δεν τα επιλύει ουσιαστικά άλλα υποβαθμίζει συστηματικά την πυρασφάλεια και την πυροπροστασία της χώρας μας, επιδεινώνοντάς τα.
Ο ελληνικός λαός και το προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος έχουν πληρώσει βαρύ τίμημα, με την απώλεια ανθρώπινων ζωών και μεγάλες καταστροφές στο δασικό πλούτο αλλά και σε περιουσίες. Οι συνεχείς μειώσεις στους προϋπολογισμούς (120 εκατομμύρια ευρώ και φέτος για το Π.Σ.) και η υποβάθμιση του Πυροσβεστικού Σώματος, της Δασικής Υπηρεσίας και της Πολιτικής Προστασίας, ευθύνονται για τα διαχρονικά προβλήματα που παρουσιάζονται.
Παρότι η πολιτεία υποχρεούται να αναπτύσσει μηχανισμούς και να λαμβάνει μέτρα και δράσεις που απαιτούνται, για την πρόληψη και ετοιμότητα αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών έτσι ώστε να υπάρχει άμεσος έλεγχος τους, προκλητικά δεν υλοποιεί την εφαρμογή τους αυξάνοντας τις επιπτώσεις, κάνοντας ακόμη πιο επισφαλές το εργασιακό περιβάλλον των πυροσβεστών. 
Σχεδόν ανύπαρκτος είναι ο καθαρισμός από κλαδιά, βλάστηση, εύφλεκτων υλικών κατά µήκος του οδικού δικτύου καθώς και στη ζώνη μίξης δασών – οικισμών - πόλεων και η διασπορά υδροστομίων σε μεγάλες αποστάσεις η έλλειψη απαιτουμένης παροχής νερού απ’ αυτά και σε κάποιες περιπτώσεις η παντελής έλλειψη τους κ.α., καταδεικνύουν τις ευθύνες της κυβέρνησης και το ποσό σημασία δίνει στον τομέα της πρόληψης.
Όπως έχει επισημανθεί κατ’ επανάληψη, σε πολλές πυροσβεστικές επιχειρήσεις παρατηρούνται σοβαρά εμπόδια στην προσέγγιση της πυρκαγιάς λόγω έλλειψης ή κακό-συντηρημένων αντιπυρικών ζωνών/δασικών-αγροτικών δρόμων, καταστάσεις που εκθέτουν σε σοβαρούς κινδύνους τις δυνάμεις πυρόσβεσης. 
Η προσέγγιση στο συμβάν με γεωργικό μηχάνημα λόγω του δύσβατου της περιοχής καταδεικνύει τις βαρύτατες ευθύνες της κυβέρνησης και επιβεβαιώνει ότι διαχρονικά η πυρασφάλεια της χώρας βασίζεται στην εντατικοποίηση της εργασίας των πυροσβεστών, στο φιλότιμο και την αυτοθυσία τους, βιώνοντας την αδιαφορία για την ίδια τους την ζωή και για την κατάσταση της υγείας τους. 

Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Πυροσβεστών:
· Καταγγέλλει την αδιαφορία της κυβέρνησης προς το προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος, που με την πολιτική της αφήνει εκτεθειμένο στους κινδύνους που προκαλούνται από την εντατικοποίηση της εργασίας και τις αντίξοες 
εργασιακές συνθήκες και για την μη ουσιαστική λήψη μέτρων για την μείωση του κινδύνου πρόκλησης πυρκαγιάς και προστασίας από επερχόμενη πυρκαγιά.
· Εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη της στον συνάδελφο Δόκιμο Ανθυποπυραγό και στην οικογένειά τους και ζητά την ουσιαστική στήριξη του ίδιου και της οικογένειάς του, μέχρι την πλήρη αποκατάστασή του.
· Διεκδικεί την επαρκή πυροπροστασία της χώρα μας, μέσα από την αναβάθμιση του Π.Σ. και την πλήρη κάλυψη όλων των απαραίτητων πιστώσεων που χρειάζονται για την λειτουργική του ικανότητα και τις προληπτικές παρεμβάσεις της Δασικής Υπηρεσίας. Άμεση έκδοση σχετικού Π.Δ. για την υγιεινή και ασφάλεια των πυροσβεστών στα επιχειρησιακά συμβάντα.

Για την Ε.Α.Κ.Π.
Η Εκτελεστική Γραμματεία

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Σαν σήμερα, το 1985, φεύγει από τη ζωή,ένας μεγάλος ηθοποιός και πολύ αγαπημένος όλων μας, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας...

ναταλια χατζη
Η Ποίησις εντός μας.


Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΜΑΣ.......


Σαν σήμερα, το 1985, φεύγει από τη ζωή,ένας μεγάλος ηθοποιός και πολύ αγαπημένος όλων μας, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας...

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, απομονωμένος
σ' ένα διαμέρισμα στη Βάρκιζα με τη γυναίκα του Φιλιώ,
εντελώς άφωνος από δύο εγκεφαλικά,
με πείσμα έχει κόψει τον ομφάλιο λώρο με τον έξω κόσμο.
Οι κουβέντες του οι απαραίτητες, συνοδευόμενες από νοήματα.
Ναι - Όχι - Νερό. Λέξεις συντήρησης απομόνωσης και γαλήνης.

Μου έγραψε στο μπλοκάκι τρεις συγκλονιστικές λέξεις:
''γιατί σε μένα;''
Θα ξανάρθω, του είπα.
Με κοίταξε κατάματα και έγραψε στο χαρτί
''ίσως να μην ξανασυναντηθούμε''

Φεύγοντας είχα την εντύπωση, ότι ο Λάμπρος Κωνσταντάρας
δεν άντεχε βουβός, απομονωμένος από τον κόσμο.
'Ηθελε να φύγει για να τον θυμούνται όπως ήταν στη σκηνή
και να μη σχολιάζουν με θλίψη ότι είχε χάσει τη φωνή του,
την ενεργητικότητά του, έγκλειστος σε ένα σπίτι
μακριά από το θέατρο και το στούντιο.

Η εντύπωση έγινε πεποίθηση, όταν θυμήθηκα
ότι την τελευταία του γραφή στο χαρτάκι
την έσκισε με νευρικότητα σε κομματάκια.

Λίγες εβδομάδες μετά,
ο δημοφιλής καλλιτέχνης έφυγε για πάντα.
.
.

Πηγή: liberopoulos.gr - Δημήτρης Λυμπερόπουλος

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

«Έχω τρία παιδιά και δε χαίρομαι ούτε ένα εγγόνι»

Ελλάδα
8 Ιουνίου 2017
Ιστορίες κρίσης, ιστορίες μνημονίου,
 ιστορίες πίκρας, τραγικές αληθινές ιστορίες.

Ευτυχώς που δεν τον συνάντησα. . . 
Αλεξανδρούπολη, Ιούνιος 2017.

Ηλικιωμένος, επισκέπτεται επιχείρηση. Στο διάστημα που μεσολαβεί για να ολοκληρώσει την αγορά του, πιάνει κουβέντα με εργαζόμενο.
Ανοίγεται. Ο υπάλληλος είναι κοντά στην ηλικία του ενός γιου του.
Ο γιος του ηλικιωμένου έφυγε στο εξωτερικό. Για να βρει δουλειά, για να βρει μεροκάματο, για να πάψει να ζητάει από τον συνταξιούχο πατέρα του.
Είναι το τρίτο παιδί του παππού που φεύγει για το εξωτερικό. Είναι το τρίτο παιδί, που ο ηλικιωμένος μεγάλωσε με στερήσεις, με ξενύχτια, με μεροκάματα όπου ο ιδρώτας έτρεχε όσα πουκάμισα κι αν άλλαζε. Που μεγάλωσε με πρησμένα πόδια, για να μη λείψει τίποτα από το σπιτικό του.
Όταν μεγάλωνε τα παιδιά του, δεν υπολόγιζε τίποτα. Κι όταν πήγαν σε άλλη πόλη για σπουδές, δούλεψε ακόμη περισσότερο, για να καλύψει τα καινούργια έξοδα και να βάλει και λίγα στην άκρη. Για να επιστρέψουν στο σπίτι τους και να ανοίξουν το δικό τους σπίτι και να είναι εκεί για να τα βοηθήσει.
Να προχωρήσουν στη ζωή τους. Να φτιάξουν οικογένεια. Κι όταν τη φτιάξουν, ο παππούς να μεγαλώνει τα εγγόνια του. Γιατί έτσι είναι. Έχει μάθει, να αγαπάει δυνατά, να ζει, να δίνει, να παίρνει ένα φιλί και να κερδίζει χρόνια ζωής.
Τίποτα άλλο δεν ήθελε. Να βλέπει τα εγγόνια του να μεγαλώνουν. Να βλέπει τα παιδιά του να κρατούν τα εγγόνια του από το χέρι και να του θυμίζουν τις χαρές που έπαιρνε όταν επέστρεφε από το βαρύ μεροκάματο.
Δεν ήθελε τίποτα άλλο.
Πλέον ο ηλικιωμένος δεν έχει όνειρα. Του τα έκλεψαν. Είχε ελπίδα, είχε υπομονή.
Όταν έφυγε το πρώτο του παιδί, στεναχωρήθηκε, στο δεύτερο έκλαψε, στο τρίτο κατέρρευσε.
«Τα μεγάλωσα, τα σπούδασα, τα έχασα».
Ήταν η τελευταία κουβέντα που επέτρεψα να μου μεταφέρουν.
Δεν ήθελα να ακούσω άλλο. «Ευτυχώς που δεν τον συνάντησα» σκέφτηκα. Έφυγα από το κατάστημα. Είχα ξεχάσει και το λόγο που πήγα. Δεν θέλω να θυμάμαι.
Δεν θέλω να ξέρω, γιατί η οργή, δεν μετατρέπεται σε δημιουργία.
Δεν θέλω να ξέρω πόσοι παππούδες, δε θα έχουν τη χαρά να μεγαλώσουν τα εγγόνια τους.
Δεν ξέρω πόσοι δεν ξέρουν ότι δεν ήρθε η ελπίδα.
Γιάννης Τομαδάκης

________________

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

A painting by Greek painter Nikos Houliaras (1940-2015)



A painting by Greek painter Nikos Houliaras (1940-2015).
Στην Ελλάδα του 2012… // Kώστας Καραμάρκος


Υποταγμένοι, παραιτημένοι, στοιβαγμένοι στις ουρές των δημοσίων υπηρεσιών της χώρας οι νεοέλληνες… «Χαράτσια» πληρώνουν, μεταξύ τους μαλώνουν…
Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν, εγωκεντρικά, αυτοκαταστροφικά, «αδιάφορα», οι «ηγετικές» ελίτ της χώρας…
Χωρίς κληρονομιά, χωρίς δημιουργική πολιτική κατεύθυνση, χωρίς οργανωτική σπονδυλική στήλη, χωρίς υπολογίσιμα πολιτικά μεγέθη, η κοινωνική διαμαρτυρία στον τόπο μας…
Επαίτες κι άστεγοι, περιπλανώμενα σκυλιά στους δρόμους…
Αναζητώντας τη «σωτηρία» στις αναμνήσεις, στις παλιές γραφές, στους παλιούς τόπους…

Γραμμένο γύρω στα 2002 σε κάποια γειτονιά της Αθήνας το παρακάτω κείμενο…
«Ιντριγκάρει πολύ ο άγνωστος γείτονας διπλανής πολυκατοικίας, που για μήνες τώρα, συνήθως κάθε Σάββατο μεσημέρι, παίζει στο ακορντεόν του ξανά και ξανά γνωστό σοβιετικό σκοπό, που στη χώρα μας έγινε γνωστός και τραγουδήθηκε ως ο Ύμνος του ΕΑΜ.
Να 'ναι παλιός Εαμίτης, που αρνιέται να ξεχάσει τα ηρωικά χρόνια της νιότης του ο άγνωστος γείτονας; Ομογενής να 'ναι ή μετανάστης;

Κυνηγός μιας ευκαιρίας ή μιας χίμαιρας, που ποτέ δεν κτύπησε τη δική του πόρτα, θα 'ναι σίγουρα ο γείτονας...
Συνταξιούχος ή βιοπαλαιστής μιας καθημερινότητας χωρίς εκπτώσεις θα 'ναι!
Κεραμιδόγατοι της ηδονής και μόδιστροι της αφαίρεσης στη δική μας γειτονιά...
Εισοδισμός, βιοπορισμός, καιροσκοπισμός στο προσκήνιο and yet... We hang in there chief! Συνομιλώντας με τον εαυτό μας και το Σίσυφο!
Εγκαινιάζοντας κρεοπωλεία με τυριά και κρασιά σε λαϊκή γειτονιά, καλωσορίζοντας τη νέα μέρα με παιδικές φωνές σε σχολικές αυλές, ξέμπαρκα σκυλιά μας γαβγίζουν, γκαστρωμένες ανάγκες μας τσιγκλίζουν, θεαματικά τακουνάκια χωρίς αποδέκτες ώρες ώρες τα ανοίγματα της ζωής, τα ξαφνιάσματα των πληβείων...
Συμβαίνουν πολλά στη γειτονιά, πότε γεννήθηκες γιαγιά;
Με πολλά ζιγκ ζαγκ και πληροφόρηση στο περίπου η αφήγηση της γιαγιάς, μία αφήγηση για αποκριές, για Πασχαλιές και άλλες μεγάλες γιορτές, για γεμάτα φεγγάρια και άδεια στομάχια, πάντοτε σύμφωνα με όσα της έλεγε η μάνα της (...)
Με Δόμνα Σαμίου και Σίμωνα Καρά σε βινύλιο ο μουσικός επίλογος της αναζήτησης σήμερα, με τη γλυκιά ανάμνηση της Μικρασίας το τραγούδι.
"Οι μερακλήδες το 'χουνε, οι μερακλήδες το 'χουνε, οι μεραλήδες το 'χουνε, να 'ναι πάντα θλιμμένοι, να 'ναι στα χείλη γελαστοί τσαχπίνα περηβολαριά, μα στην καρδιά κλαμένοι, μα στην καρδιά κλαμένοι."...
Αναζητώντας αβάντες «σωτηρίας», εδώ και τώρα, αναζητώντας αβάντες σωτηρίας στις αναμνήσεις, στις παλιές γραφές, στους παλιούς τόπους…
Μακριά από την αυτοχειρία «εμείς»… Λαβωμένοι ναι, στραπατσαρισμένοι ναι, ΟΧΙ όμως και αυτόχειρες…
Υ.Γ. Ο πίνακας της ανάρτησης είναι του Ν. Χουλιαρά.

Πάνος Αϊβαλ

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Ημερίδα με θέμα: “Ο ελληνισμός της Ουκρανίας: χθες, σήμερα, αύριο. Συνιστώσες και προεκτάσεις”

Δελτίο Τύπου 


Η Κοινότητα της Ουκρανικής διασποράς στην Ελλάδα και των 
Ελλήνων φιλοουκρανων "Ουκρανο-Ελληνική Σκέψη", 
διοργανώνει ημερίδα με θέμα 
“Ο ελληνισμός της Ουκρανίας: χθες, σήμερα, αύριο. Συνιστώσες και προεκτάσεις”
 την Κυριακή 23 Απριλίου 2017, από 10.00 ως 19.00 
στο ξενοδοχείο “President”, αίθουσα Europe, 
Κηφισίας 43, Αθήνα (στάση μετρό Αμπελόκηποι). 



Η σχετική εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Ακαδημίας Επιστημών των Ανώτατων Σπουδών της Ουκρανίας ενώ μεταξύ άλλων θα μιλήσουν ο Πρόεδρος του Παγκόσμιου Κογκρέσου των Ουκρανών Ευγένιος Τσολίϋ (Ukrainian World Congress), ο οποίος θα παρευρίσκεται στην Αθήνα με την ευκαιρία του εορτασμού της 50ης επετείου του Κογκρέσου, η επιτετραμμένη της Πρεσβείας της Ουκρανίας στην Ελλάδα Ναταλία Κοσένκο, καθώς και άλλα εξέχοντα μέλη που εκπροσωπούν τους Ουκρανούς σε όλες τις ηπείρους. 
Έχουνε κληθεί να μιλήσουν κορυφαίοι Έλληνες και Όυκρανοί επιστήμονες με σπουδαίο έργο στην ιστορία, στα γράμματα, στις τέχνες καθώς και στις πολιτιστικές-ανθρώπινες σχέσεις ανάμεσα στους δυο λαούς ενώ την ημερίδα θα συντονίσουν ο ὁμότιμος καθηγητής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Λαυρέντιος Δελλασούδας και ο γνωστός διεθνολόγος, στρατηγικός αναλυτής, ειδικός σε θέματα παγκόσμιας ασφάλειας Δρ. Αθανάσιος Ε. Δρούγος. 
Μεταξύ των θεμάτων που θα παρουσιάσουν οι εκλεκτοί ομιλητές είναι η ιστορική διαδρομή του Ελληνισμού της Ουκρανίας, οι Ελληνικές κοινότητες της Ουκρανίας, οι μεταφράσεις από την ελληνική στην ουκρανική γλώσσα των τελευταίων πέντε αιώνων, καθώς και τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των Ελλήνων της Αζοφικής και ειδικά της Μαριούπολης. 
Ο ελληνισμός της Ουκρανίας έχει παρουσιάσει πολύ σημαντικό έργο, ενώ αποτελεί ένα πολύ ισχυρό τμήμα της ουκρανικής κοινωνίας με ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Παράλληλα έχει συνδράμει τα μέγιστα στην οικοδόμηση των ισχυρών διμερών δεσμών που χαρακτηρίζουν τις σχέσεις Αθήνας- Κιέβου. 
Ειδικότερα στη σημερινή εποχή που χαρακτηρίζεται από ασάφεια ως και ευρύτερες ανησυχίες σε θέματα περιφερειακής και παγκόσμιας ασφάλειας, οι δυο λαοί μέσα από μια ειλικρινή ανταλλαγή εποικοδομητικών σκέψεων και ιδεών, μπορούνε να προσφέρουν ακόμα περισσότερα σε διμερή βάση καθώς και μέσω πολυμερών σχημάτων και οργανισμών. 
Θα χαρούμε ιδιαίτερα να σας δούμε στην εκδήλωσή μας, και να ακούσουμε ιδέες και προτάσεις σας για την περαιτέρω εμβάθυνση των μεταξύ μας σχέσεων. 

Με ιδιαίτερη εκτίμηση, 
Για την “Ουκρανό-Ελληνική Σκέψη” 
Γαλήνη Μασλιούκ 
+30 6973310317 

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Ο Γιώργος Παπαθανασίου στο Συνέδριο της FIJET CONGRESS 2006

   ΕΙΔΗΣΕΙΣ  ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ   



Ο Γιώργος Παπαθανασίου δημοσιογράφος πρώην μέλος της ΕΔΣΤΕ "ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ"  μίλησε  στο Συνέδριο της F.I.J.E.T. το 2006 

Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας μεταφρασμένο στα ελληνικά.

Ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν, πριν από τις εξελίξεις των μέσων μαζικής μεταφοράς κι επικοινωνίας οι κοινωνίες ήταν αντιμέτωπες με δυσκολίες διασυνοριακών , ιδεολογικών και γραφειοκρατικών επαφών. Οι συνθήκες αυτές είχαν οδηγήσει σε συγκεκριμένα μοντέλα οικονομικής και κοινωνικής απομόνωσης.
Στην εποχή μας η εξέλιξη των μεταφορών, των επικοινωνιών και των Μ.Μ.Ε. αλλάζει τα δεδομένα Τομέας του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου είναι η τουριστική δημοσιογραφία η οποία φιλοδοξεί να κατεδαφίσει τα όποια εμπόδια απομόνωσης μεταξύ των χωρών , με αποτέλεσμα η παγκόσμια οικονομία να βρει την κατάλληλη κλίμακα και το ευφυές μίγμα των αντιθέσεων.

Η τουριστική παρουσία των χώρων στο διεθνή ανταγωνισμό έχει πολλές μορφές και τρόπους ανάπτυξης. Όλες οι χώρες οφείλουν να αναπτύξουν κάθε μορφή τουρισμού. Αγροτουρισμός , ιαματικός τουρισμός πολιτιστικός τουρισμός και τέλος θρησκευτικός τουρισμός.
Θα αρχίσω από την τελευταία μορφή του τουρισμού τονίζοντας ότι αντιμετωπίζουμε με σεβασμό όλες τις θρησκείες. Ο θρησκευτικός τουρισμός , μπορεί να είναι θεμέλιο για την ανάδειξη πολλών μορφών εναλλακτικού τουρισμού που θα συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη της κάθε χώρας όπου όλοι – επαγγελματίες, κάτοικοι και δημοσιογράφοι θα παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στους δώδεκα μήνες του χρόνου.
Έτσι θα σταματήσει η ερήμωση της υπαίθρου κι η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των πόλεων , θα προστατευθεί το περιβάλλον και θα υπάρξει ψυχική ισορροπία των λαών μέσω της αισθητικής και της θρησκευτικής ανάτασης.
Επίσης οι αιτίες συγκρούσεων το casus beli μπορούν να μετατραπούν σε τρόπους δυναμικής προσέγγισης που θα δώσει πολλά οφέλη στις χώρες και στους λαούς , με την βοήθεια της θρησκείας, του τουρισμού και της δημοσιογραφίας.
Η ανάπτυξη του τουρισμού με την υποστήριξη της έντυπης δημοσιογραφίας, της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας, της ταξιδιωτικής λογοτεχνίας και των καλών τεχνών μπορεί να στηρίξει οικονομίες κρατών σαν την Ελλάδα , σαν την χώρα σας και σαν άλλα κράτη που έχουν άπειρα δεδομένα για τουριστική ανάπυξη.
Η ανταλλαγή των ανθρωπίνων κοινωνιών μέσα από ευχάριστες διαμονές , διαδρομές κι επισκέψεις μνημείων κι ιερών χώρων θα γεμίσει με ψυχική ενέργεια, δύναμη και κουράγιο για τον αγώνα της ζωής.
Όλες οι χώρες οφείλουν να αναπτυχθούν τουριστικά , κάθε επαγγελματίας , κάθε κάτοικος και κάθε δημοσιογράφος οφείλει να είναι αρωγός στην τουριστική ανάπτυξη της χώρας του. Με την σωστές κινήσεις θα επέλθει μια σταθερή ισορροπία μεταξύ προσφοράς και κέρδους εντός της παγκοσμιοποίησης.
O Φραγκλίνος Ρούσβελτ έλεγε : «Μέχρι τώρα ξέραμε ότι το δίχως όρια κέρδος ήταν κακή ηθική. Σήμερα μαθαίνουμε ότι είναι κακή οικονομία».
To ταξίδι για την επιτυχία όλων αυτών των σχεδίων είναι πολύ μακρύ. Όμως κάθε μεγάλο ταξίδι ξεκινά από το πρώτο βήμα.
Ας κάνουμε το πρώτο βήμα.